Belangrijke inzichten die mijn burn-out en depressies mij hebben gegeven.

  • Iedereen is gelijk

Ja, maar dan ook echt iedereen. Nee, jij bent niet meer waard dan een ander omdat jij een HBO of Universitaire opleiding hebt genoten. Nee, jij bent ook niet meer waard omdat jij ergens een goede titel hebt in een goedlopend bedrijf. Nee, jij bent ook niet meer waard dan een ander omdat je een eigen bedrijf hebt. Van binnen zijn we echt allemaal gelijk. Dit heb ik geleerd tijdens groepstherapie. Iedereen heeft zijn eigen problemen en misères. Levens kunnen nog zo mooi lijken van de buitenkant, van binnen zijn we allemaal gelijk. En dit is eigenlijk wel een heel fijn gegeven. Het haalt voor mij de druk eraf dat ik iets moet bereiken om gelukkig te kunnen zijn. Heerlijk toch?

  • Antidepressiva is geen wondermiddel

Sterker nog, ik denk dat het me zelfs meer verwijderd van wie ik echt ben van binnen. Een depressie is niet zo maar een ziekte die je kunt oplossen met het gebruik van een medicijn. Er is meer, veel meer voor nodig. Let wel, dit is enkel mijn eigen ervaring en mening en ik sluit ook niet uit dat ik nooit meer antidepressiva nodig zal hebben. Antidepressiva kan zeker een goede ondersteuning zijn bij een zware depressie.

 Ja, tijdens mijn eerste depressie heeft het me geholpen om een soort van normaal te kunnen functioneren. Alleen al boodschappen doen leverde me een paniekaanval op. Simpele dingen zoals autorijden of het openbaar vervoer nemen gingen niet meer. Door de antidepressiva stabiliseerde ik dusdanig dat ik dat soort dingen uiteindelijk wel weer kon. Alleen ik voelde door de medicatie ook minder. Echt huilen kon ik niet meer, maar dus ook niet meer echt lachen. Ik stabiliseerde, en daardoor werden mijn dalen minder, maar ook mijn pieken. Ik had ook geen idee wat ik nou eigenlijk echt wilde met mijn leven. Na een kleine twee jaar het te hebben geslikt heb ik ervoor gekozen om het langzaamaan af te bouwen. Een tweede Grote Depressie volgde. En tijdens deze depressie heb ik gedaan wat ik al die jaren niet heb gedaan: gevoeld. Ik ben boos geweest, en maandenlang gehuild. Dit is er nooit uitgekomen tijdens het slikken van antidepressiva. Het heeft deze gevoelens naar mijn idee onderdrukt. Antidepressiva kan zeker een goede ondersteuning zijn bij een depressie, maar ik denk dat het noodzakelijk is om altijd goed te onderzoeken wat de onderliggende oorzaken zijn van de depressie.  

  • Perfectie bestaat niet

Als jij dit leest, en je hebt ook een burn-out of een depressie gehad of iets in die richting, dan bestaat er een grote kans dat jij perfectionist bent. En dat is eigenlijk best wel klote. Vaak wordt perfectionisme aangekaart als een goede eigenschap. Maar als je het goed bekijkt, is dat het eigenlijk helemaal niet. Het aantal burn-outs is ongekend groot in deze maatschappij en dat heeft zeker ermee te maken dat we allemaal iets proberen na te streven wat eigenlijk niet bestaat. Perfectie bestaat namelijk niet. Dus je zal altijd iets blijven nastreven wat niet bestaat. Eigenlijk best wel vermoeiend dus, als je het zo bekijkt.

Perfectionisme zorgt er ook voor dat je maar niet aan dingen begint. De lat zo hoog legt voor jezelf, dat je doelen niet haalbaar lijken voor jezelf. Of je gaat door totdat je eigenlijk niet meer kunt. En voor wie eigenlijk? Geen idee! Het is dus veel fijner om de teugels iets te laten vieren en te kunnen denken ‘Goed is goed genoeg’

‘Iets nastreven wat niet bestaat zal een eindeloze zoektocht zijn’

  • Je kunt altijd iets doen aan een situatie

Ja. Want zelfs al lijkt de situatie verschrikkelijk en lijken alle dingen fout te gaan in je leven, dan nog kun je werken aan de acceptatie van de situatie. Zelfs op mijn meest depressieve dagen waarop ik eigenlijk niets kon, kon ik werken aan de acceptatie van de situatie. En ja, dit was ontzettend lastig. Op de dagen dat je ontzettend depressief bent en al het opstaan voelt als de grootste uitdaging die er is, is het ontzettend moeilijk om de situatie te accepteren. Je wil zo graag wat anderen ook doen. Je wil zo graag gewoon mee doen in het ‘normale leven’. Je wil zo graag gewoon kunnen lachen, of überhaupt iets kunnen ondernemen. Je hebt het gevoel compleet langs de zijlijn van het leven te staan. Maar door alleen te kijken naar de dingen die je niet kunt, zal de situatie absoluut niet beter worden, en je zal je alleen maar rotter voelen over datgene wat je niet kunt. Elke dag proberen te kijken naar de dingen die je wel kunt zal je helpen de situatie sneller te accepteren. En dat zijn hele kleine stapjes. Er oké mee zijn dat je een dag niets hebt gedaan omdat dit niet lukte zal je een meer voldaan gevoel geven en helpen bij meer zelfacceptatie.

Alles is precies goed zoals het is.


Welke belangrijke inzichten heeft jouw depressie of burn-out jou gegeven?

Laat het me weten in een reactie!

Liefs, R.E.

4 gedachtes over “Belangrijke inzichten die mijn burn-out en depressies mij hebben gegeven.

  1. Wauw, mooie tekst!
    Kan ik zelf ook veel in herkennen.
    Het kijken na wat je niet kan, het gelijk zijn an elkaar, het stukje perfectionisme… mooi hoor!
    Looking forward to the next post!

    Geliked door 1 persoon

Laat een reactie achter op Simone Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s