Elke relatie in je leven is een spiegel

Ik heb net een aantal vrienden van een vriendin ontmoet. Eén van de jongens werkt in China, en is nu tijdelijk thuis voor een aantal dagen. Ik vraag hem het hemd van het lijf. Hoe is het om daar te wonen en te werken? Hoe is het in zo’n miljoenenstad? Is er smog? Kun je wel naar de natuur? Hoe is het openbaar vervoer? Is het zo’n chaos als dat ik denk dat het is? Hoe zijn de Chinezen in de omgang? Teveel vragen voor een te korte tijd. Ik vind het ontzettend gaaf en ik wil er alles van weten.

Later in de auto spreek ik naar mijn vriendin uit hoe gaaf ik het vind dat één van haar vrienden in China woont en werkt. Ik zou het land graag eens willen bezoeken, om de cultuur van dichtbij mee te maken. Ik vind Chinezen fascinerend. Mijn vriendin zegt vrijwel onmiddelijk: ‘’Ja maar hij is al 30! Je kunt niet voor eeuwig zo blijven werken en reizen. Je bouwt niks op, en hoe moet je straks een huis kopen? En hoe ga je dat doen als je kinderen gaat krijgen?’’ Sja geen idee. Maar hij lijkt vooral erg gelukkig. En dat is waar het wat mij betreft om gaat in het leven.

Lees verder “Elke relatie in je leven is een spiegel”

Kun je leven vanuit liefde?

#eenbriefvanuitKaapstad

Appen is leuk, maar ik besefte mij dat een stukje schrijven over mijn avonturen is nog veel leuker is. Ik schrijf dit van onder een boom ergens in Kaapstad. Ik probeerde net hier in de zon te liggen maar het is wat te warm. Ik denk ook dat mijn lichaam nog een beetje moet wennen aan de temperaturen. Maar hoe fijn is het om zoveel zon te hebben?

Ik heb de afgelopen nacht geslapen in het appartement van de vriend van Gustav. Gustav is mijn Zuid Afrikaanse vriend. Het was gisteravond nog spannend om hier te komen. Nou ja, ik voelde vooral de spanning van de anderen. In Kaapstad kun je beter niet rijden ’s avonds. Het is soms fijn om een onwetende Europeaan te zijn in dit land. En daarnaast heb ik ook het gevoel dat ik veilig ben, omdat ik nog een taak heb uit te voeren hier en nodig ben.

Lees verder “Kun je leven vanuit liefde?”

To do or not to do: Antidepressiva

#mijnverhaal

Toen ik een tijdje geleden voor de eerste keer depressief raakte stond ik ook voor het dilemma, wel of geen antidepressiva? Die vraag kan ik niet voor je beantwoorden. Ik kan je alleen maar mijn verhaal vertellen. Ik heb zo’n twee jaar antidepressiva geslikt, Sertraline 50 milligram. Toen ik voor het eerst depressief raakte wilde ik zo snel en zo goed mogelijk beter worden. Antidepressiva was daar een onderdeel van.

Het opbouwen van antidepressiva is ronduit kut, dat kan ik je wel vertellen. Hersenschokjes, trillingen, zweten, doge mond, misselijk, onmogelijk veel kunnen eten zonder vol te raken, ik had er allemaal last van. Ook kreeg ik last van suïcide gedachten de eerste twee weken. Dit is een bekende bijwerking van antidepressiva (deze bijwerking is op zijn minst opmerkelijk te noemen als je het mij vraagt). Ik moest geregeld telefonisch contact hebben met mijn behandelaar en ook wou ik tijdens de opbouwfase niet alleen zijn. Na 2 a 3 weken begon ik langzaam op te knappen en begonnen de pillen zijn werk te doen.

Lees verder “To do or not to do: Antidepressiva”

Korte visualisatieoefening voor een fijne dag

Met het verkeerde been uit bed gestapt? Probeer deze korte visualisatie oefening.

De laatste tijd ervaar ik steeds vaker de krachtige werking van ons brein. Wat je uitstraalt, krijg je weer terug. Deze kleine oefening doe ik wanneer ik reis met het openbaar vervoer, maar hij werkt eigenlijk overal. Het is ontzettend simpel, en een glimlach gegarandeerd. Doe je mee?

Wens iedereen die je tegenkomt een ‘fijne dag’ in je hoofd. Meneer in de bus, fijne dag. Mevrouw achter de kassa, fijne dag. Familie in de trein, fijne dag. En voor de echte waaghalzen: spreek het gewoon eens uit tegen vreemde mensen. Leuke gesprekken gegarandeerd.

Laten we met z’n allen de wereld een stukje mooier maken.

Namasté,

Ruth

Let’s talk about: eenzaamheid #personal

Eenzaamheid is niet iets wat alleen voorkomt onder ouderen. In een maatschappij waar het onder jongeren veel draait om een mooi instagram kiekje en het voordoen alsof je leven áltijd op rolletjes verloopt is eenzaamheid aan de orde van de dag. Tijdens de dagbehandeling van mijn depressie was er eigenlijk altijd een gemeenschappelijk deler onder mijn groepsgenoten dat terugkwam tijdens de groepsgesprekken: eenzaamheid. Ik heb er zelf ook heel veel last van gehad. En dat is jammer, in een vol land als deze hoort eigenlijk niemand eenzaam te zijn.

Want ook als je last hebt van depressieve gevoelens en deze in je eentje draagt, zullen deze groeien. Het alleen zijn zorgt vaak dat je in een neerwaartse spiraal raakt. Ik denk dat het uiteindelijk goed is dat je een balans kunt vinden in het alleen zijn en tegelijkertijd ook de warmte van vrienden en familie om je heen. Maar het delen van je gevoelens wanneer je niet helemaal lekker in je vel zit kan er net even voor zorgen dat je minder hard onderuit gaat. Niets fijner dan een heerlijke klaagzang tegen je vrienden of vriend(in) wanneer je een rotdag hebt gehad toch? Het haalt net even dat scherpe randje er vanaf.

Lees verder “Let’s talk about: eenzaamheid #personal”

Volg ”gewoon” je hart!

Het is een veelgehoorde uitspraak ‘volg gewoon je hart’. Dat leek me voorheen wel wat, dat je gewoon je hart kunt gaan volgen en dan de dingen vanzelf gaan. Maar in een wereld vol verwachtingen van jezelf, maar ook van buitenaf, veel onnodige prikkels vanuit Social Media heeft dat hart het maar zwaar te voortduren. Het is in het verdomhoekje geplaatst. Luisteren naar het verstand, dat doen we vooral. Terwijl dat verstand bestaat uit oude conditioneringen en patronen, en het dus zeker niet altijd het beste met ons voor heeft,

Maar hoe laat je dat hart nou uit het verdomhoekje? Daar ben ik de afgelopen tijd hard (haha) mee aan de slag gegaan. Met ‘hart’ zou je in deze zin ook kunnen zeggen intuïtie of onderbuikgevoel. Dat gevoel dat je vertelt wanneer je een situatie of persoon niet helemaal vertrouwd, ook al lijkt alles zo mooi. Het is geen grote afweging, je wéét het gewoon dat het niet klopt. Naar dit onderbuikgevoel zouden we veel vaker moeten luisteren.

Maar dat is dus best wel lastig. Als je net als ik gewend bent om keuzes te maken met je verstand, het liefst 3 boeken leest over een bepaald onderwerp, 2 documentaires kijkt en 5 vrienden om raad belt over een bepaalde kwestie, zul je best hard je best moeten doen om bij dat onderbuikgevoel te komen. Maar het is het waard. Dat beloof ik je.

Lees verder “Volg ”gewoon” je hart!”