Volg ”gewoon” je hart!

Het is een veelgehoorde uitspraak ‘volg gewoon je hart’. Dat leek me voorheen wel wat, dat je gewoon je hart kunt gaan volgen en dan de dingen vanzelf gaan. Maar in een wereld vol verwachtingen van jezelf, maar ook van buitenaf, veel onnodige prikkels vanuit Social Media heeft dat hart het maar zwaar te voortduren. Het is in het verdomhoekje geplaatst. Luisteren naar het verstand, dat doen we vooral. Terwijl dat verstand bestaat uit oude conditioneringen en patronen, en het dus zeker niet altijd het beste met ons voor heeft,

Maar hoe laat je dat hart nou uit het verdomhoekje? Daar ben ik de afgelopen tijd hard (haha) mee aan de slag gegaan. Met ‘hart’ zou je in deze zin ook kunnen zeggen intuïtie of onderbuikgevoel. Dat gevoel dat je vertelt wanneer je een situatie of persoon niet helemaal vertrouwd, ook al lijkt alles zo mooi. Het is geen grote afweging, je wéét het gewoon dat het niet klopt. Naar dit onderbuikgevoel zouden we veel vaker moeten luisteren.

Maar dat is dus best wel lastig. Als je net als ik gewend bent om keuzes te maken met je verstand, het liefst 3 boeken leest over een bepaald onderwerp, 2 documentaires kijkt en 5 vrienden om raad belt over een bepaalde kwestie, zul je best hard je best moeten doen om bij dat onderbuikgevoel te komen. Maar het is het waard. Dat beloof ik je.

Lees verder “Volg ”gewoon” je hart!”

Hoe gaat het nu met je?

Ik heb gister een vervolggesprek gehad met mijn behandelaar. De behandelaar is de schakel tussen de huisarts en het psychomotorisch centrum waar ik mijn therapie volg. Naast het vervolggesprek worden er weer een aantal vragenlijsten afgenomen, om te kijken hoe je ervoor staat in vergelijking tot wanneer je binnen kwam. Vragen zoals: ‘in de afgelopen week voelde ik mij angstig in openbare ruimten en ‘ik had minder zin om dingen te ondernemen’ komen voorbij. Aan de hand van de uitkomst wordt bepaald in hoeverre je scoort op depressie, somatische klachten, angsten, agorafobie. etc.

De uitkomst gaat in elk geval de goede kant op. Ik ben in de afgelopen maanden van een depressie die ‘ernstig’ is (score 37) naar een ‘lichte’ depressie gegaan (score 15), zonder medicatie. Ik ben eigenlijk best wel trots. ‘Wat heeft er nou precies voor het kantelpunt bij jou gezorgd dat je hier uit bent gekrabbeld?’ vraagt mijn behandelaar. En dat is een hele goede vraag. Het zijn een aantal dingen samen geweest die ervoor hebben gezorgd dat ik langzaam ben opgekrabbeld.

Lees verder “Hoe gaat het nu met je?”